seni nasıl anlatsam ki ben,anlatsam bir şeyin eksik kalır diye korkuyorum.
Başta sen herhangi biriydin hayatıma giren.Çok tatlıydın,çok eğleniyorduk.Seni görmeyi bekliyordum her cuma.Sonra bir gün seninle uzun uzun yürüdük,konuştuk o zamandan sonra biz olduk ”biz”.O kadar farklıydı ki sen başkaları gibi değildin gözlerimin içine bakınca beni sevdiğini hissediyordum,çok farklıydı.Zaman geçtikçe sana alıştım çok alıştım ama bir o kadar da farklılıklarımız da gözüme batmaya başladı.Sen bana dedin ki beni çok sev ben seni beklerim yeter ki sev o zaman her şey daha güzel olacak…Şimdi ben seni çok seviyorum ama hiçbir şey daha güzel değil bok gibi.Ben her gün daha çok üzülmeye başladım,sen beni üzmeyecektin…Ben ilişkimiz için o kadar fedakarlık yapmışken bunlar ağır geliyor çok ağır.Belki de seni göremediğim için bunlar ama yoruldum gerçekten yoruldum.Ayrıldığımızda yine hıçkırarak ağlayacağımı da biliyorum,kazanığı nasıl koklayacağımı da biliyorum,senin başka biriyle birlikte olacağını da biliyorum işte en çok da canımı bu yakıyor.Bunu düşünmek beni yıkıyor tüm duvarlarım çöküyor…Ve şimdi yine o kaçmaya çalıştığım ayrılık konuşmasını yapıyoruz.Bu sefer her şeyi batırıcam.
@3 months ago
